برندگان جایزه معمار ۱۴۰۴، جایزه معمار، که امسال بیست و پنجمین دوره خود را پشت سر گذاشت، بی‌شک یکی از معتبرترین رویدادهای معماری در ایران است. این جایزه نه تنها به معرفی پروژه‌های شاخص می‌پردازد، بلکه معیاری برای سنجش کیفیت، نوآوری و توجه به بستر در معماری معاصر ایران محسوب می‌شود. هر سال، پروژه‌های برگزیده، مسیر حرکت و دغدغه‌های اصلی جامعه معماری کشور را به نمایش می‌گذارند.
امسال نیز، هیئت داوران با بررسی دقیق آثار، چهار پروژه را به عنوان برترین‌ها در گروه‌های اصلی معرفی کردند. نکته قابل توجه در پروژه‌های برگزیده، توجه عمیق به اقلیم، بافت و کانسپت‌های بومی است که نشان‌دهنده بلوغ فکری در طراحی معاصر ایران است.
آمنه بختیار
Ameneh Bakhtiar
معمار، طراح شهری و عضو هیئت علمی دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. بیش از یک دهه در دانشگاه هنر اصفهان به عنوان عضو هیئت علمی کار کرده است. هم‌زمان با فعالیت آکادمیک، تجربه حرفه‌ای خود را در استودیو معماری براکت و شرکت مشاور آتک اصفهان آغاز و پس از آن، استودیو معماران موازی را تأسیس کرد و پروژه‌های متفاوتی را در مقیاس معماری و شهرسازی انجام داد که بسیاری از این کارها موفق به دریافت جوایز معتبر شدهاند: در سال ۱۳۹۸ نظام مهندسی و انجمن صنفی معماران او را به عنوان معمار برتر و تأثیرگذار در شهر اصفهان معرفی کرد و در سال 1397، به رتبه اول جایزه معمار در بخش مسکونی آپارتمانی دست یافت. از او مقاله‌هایی در مجله معمار منتشر شده است. انتشارات Springer آلمان دو کتاب و انتشارات Nova Science آمریکا یک کتاب به زبان انگلیسی، و انتشارات دانشگاه تهران کتاب شهرها، طراحی و تکامل از ایشان را منتشر کرده‌اند که همه درباره برنامه‌ریزی و طراحی شهری هستند.
هان تومرتکين
Han Tumertekin
معمار اهل ترکيه، علاوه بر استانبول، از سال 2014 يک دفتر معماري هم در استراسبورگ دارد. پروژه‌هاي او عمدتاً در ترکيه اجرا شدهاند، اما در هلند، ژاپن، انگلستان، فرانسه، چين، مغولستان و کنيا هم پروژه‌هايي داشته است. او دانش‌آموخته دانشگاه فني استانبول در رشته معماري است. علاوه بر کار حرفه‌اي، از سال 1992 در چند دانشگاه از جمله دانشکده تحصيلات تکميلي طراحي دانشگاه هاروارد، مدرسه پلي‌تکنيک فدرال لوزان و مدرسه تخصصي معماري پاريس تدريس کرده. تومرتکين يکي از اعضاي مؤسس برنامه تحصيلات تکميلي معماري در دانشگاه بيلگي استانبول است، کارهاي او در نشريات بين‌المللي معماري چاپ شدهاند و در سال 2006 هم انتشارات دانشگاه هاروارد يک تک‌نگاري از کارهايش منتشر کرد. کارهاي او برنده چند جايزه معماري شدهاند. در سال 2004 جايزه معماري آقاخان به پروژه او، خانه B2 اهدا شد، در سال‌هاي 2004-2007 عضو هيئت داوران اين جايزه بود و در سال 1394 نيز عضو هيئت داوران جايزه معمار بوده است. او نخستين معمار اهل ترکيه است که کارهايش در دوسالانه معماري ونيز در سال 2021 نمايش داده شده است.
احسان حسینی
Ehsan Hosseini
متولد 1360، دانش‌آموخته کارشناسی ارشد رشته معماری از دانشگاه هنر، از سال 1385 عضو مؤسس و شریک در دفتر فرایند منطقی است، در طول سال‌های فعالیت حرفه‌ای با تمرین و تمرکز بر الگوهای شکل‌گیری و پروسه طراحی انسان‌محور موفق به دریافت جوایز متعدد از جمله چهار رتبه اول جایزه معمار برای «خانه‌های میان رود و مادی»، «خانه محله جلفا»، «دوباره، خانه» و «باهم بازنشستن» شده است.
نسرین سراجی
Nasrin Seraji
استاد دانشگاه دوبلین، رئیس مرکز تحقیقات طراحی در کالج دانشگاهی دوبلین، استاد ممتاز دانشگاه ونژوکین، مدیر دفتر جدید نظریه‌پردازی در باب معماری، دانش‌آموخته انجمن معماری مدرسه معماریAA در لندن، معمار و مدرس، در بسیاری از مدرسه‌های معماری از جمله انجمن معماران، دانشگاه کلمبیا، و دانشگاه پرینستون تدریس کرده و استاد و رئیس بخش معماری دانشگاه هنگ‌کنگ، رئیس مدرسه عالی ملی معماری پاریس، استاد و رئیس انجمن هنر و معماری در آکادمی هنرهای زیبای وین و استاد و رئیس بخش معماری دانشگاه کورنل بوده است. تمرکز کار حرفه‌ای و پژوهشی سراجی بر خانه‌های اشتراکی و فرم‌های جدید شهرسازی است که خود آن را «معماری همگانی» می‌نامد. کتاب و نمایشگاه سال 2007 او با عنوان «اساس خانه‌سازی شهرهای ما»، نگاهی موشکافانه به صدسال خانه‌سازی اشتراکی در اروپاست، با جستجو و تلفیق شرایطی که به پدید آمدن خانه‌سازی اشتراکی انجامید و در پایه‌گذاری شهرهای مدرن اروپا سهم داشت. کتاب از بحران به بحران، بحث‌هایی در باب اینکه چرا امروز نقد معماری اهمیت دارد؟ که با همکاری او تدوین شده، بررسی می‌کند که چگونه خواندن، نوشتن و انتقاد می‌تواند به موضوعات ضروری که معماری امروز با آنها روبه‌رو است، بپردازد.
افشین فرزین
Afshin Farzin
در سال 1380 با درجه کارشناسی ارشد معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. از همان سال فعالیت حرفه‌ای خود را به صورت مستقل آغاز کرد. در سال 1382 به همراهی امین تاج‌سلیمان، دفتر معماری«تاج – فرزین» را بنیان نهاد. این گروه با افزودن شرکای جدید در سال‌های 1386 تا 1389 با نام تاج فرزین و شرکا در زمینه معماری و طراحی شهری فعالیت داشت و از سال 1389 با نام «گروه معماری واو» به فعالیت خود ادامه داد. با خاتمه فعالیت گروه از آغاز سال 1400، افشین فرزین فعالیت معماری خود را به‌صورت مستقل با نام «گروه معماری چهارم» پیگیری می‌کند. او سابقه همکاری با گروه‌های معماری JA Studio و نادر تهرانی داشته است. در سال 1389 در همکاری با آلخاندرو آراونا موفق به کسب رتبه نخست مسابقه بین‌المللی بورس اوراق بهادار تهران شد. از دیگر موفقیت‌های او می‌توان به کسب رتبه نخست مسابقه مجتمع آزمایشگاهی و کارگاهی در پارک علمی تحقیقاتی شیخ بهایی اصفهان در سال 1383، شرکت در بخش اختصاصی بینال معماری ونیز در سال 2016 و کسب رتبه نخست مسابقه بین‌المللی بازآفرینی فضای فوقانی تونل راه آهن تهران-تبریز در سال 1398 اشاره کرد.
گروه مسکونی تک واحدی، همواره یکی از پرطرفدارترین و رقابتی‌ترین بخش‌های جایزه معمار است. امسال، دو پروژه با تضاد اقلیمی کامل، توانستند رتبه‌های برتر را کسب کنند که نشان از اهمیت پاسخگویی به بستر و اقلیم در نگاه داوران دارد.
رتبه اول:
رتبه دوم:
رتبه سوم:
این بخش به دنبال پروژه‌هایی است که توانسته‌اند کیفیت زندگی را در مقیاس آپارتمانی و جمعی ارتقا دهند. امسال، این بخش با حضور پروژه‌هایی از اصفهان و مشهد، رقابتی جذاب را به نمایش گذاشت.
رتبه اول:
رتبه دوم:
رتبه سوم:
گروه بازسازی، بخش مهمی است که نشان‌دهنده توجه جامعه معماری به حفظ و احیای بناهای موجود و ارزش‌های هویتی است. امسال، این بخش با پروژه‌هایی از تهران، خوانسار و شهسوار، تنوع جغرافیایی و رویکردی را به نمایش گذاشته است.
رتبه اول:
رتبه دوم:
رتبه سوم:
گروه عمومی شامل پروژه‌هایی است که تأثیر مستقیمی بر زندگی اجتماعی و شهری دارند. در این بخش، پروژه‌هایی با کاربری‌های متنوع از فرهنگی تا زیرساختی، از گچساران تا اصفهان، برگزیده شدهاند.
رتبه اول:
رتبه دوم:
رتبه سوم:
بررسی پروژه‌های برگزیده جایزه معمار ۱۴۰۴، یک روند کلیدی را در معماری معاصر ایران نشان می‌دهد: بازگشت به بستر و اقلیم.
از تضاد اقلیمی پروژه‌های مسکونی تک واحدی (کویر اصفهان و گیلان مرطوب) تا تلاش برای تزریق فضای سبز در آپارتمان‌های شهری (باغ مشهد)، و همچنین توجه به حفظ هویت در بازسازی (خانه فیروزه) و توسعه فضاهای عمومی در شهرهای جدید و مناطق کمتر برخوردار (مجتمع فرهنگی ووچو)، همه نشان می‌دهند که معماری ایران از تقلید صرف فاصله گرفته و به دنبال پاسخ‌های اصیل و متناسب با سایت و نیازهای اجتماعی است.
این رویکرد، نه تنها کیفیت معماری را ارتقا می‌دهد، بلکه نشانگر امید به آینده‌ای است که در آن، هر بنا بخشی از هویت و حافظه جمعی محیط خود خواهد بود و معماری به عنوان یک نیروی محرکه برای توسعه فرهنگی و اجتماعی عمل می‌کند.
همچنین از این لینک میتوانید برندگان جایزه معماری اقاخان که اخیرا اعلام شده اند را نیز مطالعه نمائید
نظر کاربران
ثبت نظر