در دنیای معماری و طراحی شهری، همه پروژه‌های شاخص لزوماً ساختمان‌های دائمی نیستند. گاهی یک نصب موقت می‌تواند به اندازه یک آسمان‌خراش یا موزه مشهور، توجه میلیون‌ها نفر را به خود جلب کند. نمونه تازه این رویکرد را می‌توان در قلب منهتن و در یکی از شناخته‌شده‌ترین فضاهای عمومی جهان مشاهده کرد؛ جایی که گروه LEGO با ساخت بزرگ‌ترین نسخه لگویی جام جهانی فوتبال، یکی از نمادین‌ترین جام‌های ورزشی جهان را در مقیاسی کاملاً متفاوت بازآفرینی کرده است.
هم‌زمان با نزدیک شدن جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ به مراحل پایانی، میدان مشهور راکفلر پلازا (Rockefeller Plaza) در نیویورک میزبان سازه‌ای شده که بیش از آنکه یک ماکت ساده باشد، به یک پروژه مهندسی و طراحی شهری شباهت دارد. این جام غول‌پیکر که در تاریخ ۶ جولای با حضور اسطوره فوتبال برزیل، کافو (Cafu) رونمایی شد، نه‌تنها بزرگ‌ترین سازه متحرک لگویی تاریخ محسوب می‌شود، بلکه به نقطه کانونی منطقه جدید LEGO Fan Zone نیز تبدیل شده است.
در نگاه نخست، بازدیدکنندگان با نسخه‌ای طلایی‌رنگ از جام جهانی مواجه می‌شوند که از دور تفاوت چندانی با نمونه اصلی ندارد. اما پشت این ظاهر درخشان، ماه‌ها طراحی، هزاران ساعت مونتاژ و یک ساختار مهندسی پیچیده قرار گرفته که مرز میان هنر عمومی، طراحی نمایشگاهی و معماری موقت را از بین می‌برد.
پروژه جام جهانی لگویی نیویورک تنها یک ماکت بزرگ نیست؛ بلکه یک رکورد جهانی جدید برای گروه LEGO به شمار می‌رود.
این سازه از ۱٬۳۶۳٬۴۰۲ قطعه لگو ساخته شده و عنوان بزرگ‌ترین سازه متحرک لگویی جهان را به خود اختصاص داده است.
برای درک بهتر مقیاس پروژه کافی است بدانیم ارتفاع این جام به ۸.۴۷ متر می‌رسد؛ ارتفاعی معادل یک ساختمان سه‌طبقه.
در حالی که نسخه اصلی جام جهانی تنها ۳۶.۸ سانتی‌متر ارتفاع دارد، نسخه لگویی آن بیش از ۲۳ برابر بزرگ‌تر ساخته شده است.
از سوی دیگر، وزن کلی سازه نیز به حدود ۴.۲ تن قطعات لگو می‌رسد که توسط یک سازه فولادی داخلی با وزن تقریبی ۳.۵ تن پشتیبانی می‌شود.
در مجموع، وزن کل پروژه از ۷.۷ تن فراتر می‌رود؛ عددی که اهمیت مهندسی سازه را در چنین پروژه‌ای نشان می‌دهد.
ساخت این جام عظیم فرآیندی بسیار پیچیده‌تر از کنار هم قرار دادن قطعات پلاستیکی بوده است.
توسعه پروژه حدود هشت ماه زمان برده و طی این مدت تیمی متشکل از ۵۹ متخصص روی آن کار کرده‌اند.
اعضای این تیم شامل:
بوده‌اند.
فرآیند ساخت و مونتاژ پروژه نیز حدود ۷٬۰۴۰ ساعت کاری را به خود اختصاص داده است.
تمام مراحل تولید در مرکز Model Production شرکت LEGO در شهر کلادنو (Kladno) جمهوری چک انجام شده است؛ مرکزی که مسئول ساخت بسیاری از بزرگ‌ترین پروژه‌های لگویی جهان است.
یکی از مهم‌ترین چالش‌های پروژه، حمل و نصب سازه در مرکز شهر نیویورک بود.
به همین دلیل تیم طراحی از رویکردی مشابه پروژه‌های معماری پیش‌ساخته استفاده کرد.
طراحی ماژولار (طراحی ماژولار: روشی که در آن ساختمان یا سازه از بخش‌های مستقل و قابل‌حمل تشکیل می‌شود و در محل پروژه مونتاژ می‌شود)
جام لگویی به ۱۶ بخش مستقل تقسیم شد.
این موضوع چند مزیت مهم ایجاد کرد:
پس از انتقال قطعات به راکفلر پلازا، تیم اجرایی بخش‌های مختلف را در محل به یکدیگر متصل کرد تا سازه نهایی شکل بگیرد.
اگرچه ظاهر پروژه کاملاً لگویی است، اما عملکرد سازه‌ای آن بر دوش یک اسکلت فلزی قدرتمند قرار دارد.
آرماتور فولادی (آرماتور فولادی: ساختار فلزی داخلی که وظیفه تحمل بارهای اصلی سازه را بر عهده دارد)
در این پروژه، قاب فولادی مرکزی تمام بارهای وارده را تحمل می‌کند و پوسته لگویی صرفاً نقش پوشش و نمایش ظاهری را دارد.
این رویکرد شباهت زیادی به ساختار بسیاری از ساختمان‌های معاصر دارد؛ جایی که اسکلت سازه‌ای از نمای ساختمان جدا می‌شود و هر بخش وظیفه مشخصی را بر عهده می‌گیرد.
از این منظر، جام جهانی لگویی را می‌توان نمونه‌ای از یک سازه شهری موقت دانست که اصول مهندسی معماری را در مقیاسی متفاوت به نمایش می‌گذارد.
محل نصب پروژه نیز به اندازه خود سازه اهمیت دارد.
راکفلر پلازا یکی از شناخته‌شده‌ترین فضاهای عمومی نیویورک است؛ مکانی که سالانه میلیون‌ها گردشگر از آن بازدید می‌کنند.
قرارگیری جام جهانی لگویی در چنین فضایی باعث شده این سازه فراتر از یک اثر تبلیغاتی عمل کند و به یک نشانه شهری موقت تبدیل شود.
بازدیدکنندگان نه‌تنها با یک مجسمه بزرگ روبه‌رو می‌شوند، بلکه وارد تجربه‌ای تعاملی می‌شوند که فوتبال، خلاقیت و طراحی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.
این پروژه بخشی از برنامه بزرگ‌تری به نام LEGO Fan Zone است که از ۶ تا ۱۹ جولای در راکفلر پلازا برپا شده است.
در این مجموعه، بازدیدکنندگان می‌توانند در فعالیت‌های مختلفی شرکت کنند:
هدف از این فضا، تبدیل فوتبال از یک رویداد صرفاً ورزشی به تجربه‌ای اجتماعی و خلاقانه است.
آیین افتتاح این پروژه با حضور کافو، کاپیتان افسانه‌ای تیم ملی برزیل و قهرمان جام جهانی، برگزار شد.
او در مراسم رونمایی گفت:
«جام جهانی فوتبال یکی از نمادین‌ترین نشانه‌های ورزش در جهان است و دیدن آن در این مقیاس با قطعات لگو واقعاً شگفت‌انگیز است.»
کافو همچنین به نقش فوتبال در ایجاد ارتباط میان نسل‌ها و فرهنگ‌های مختلف اشاره کرد و این پروژه را نمونه‌ای از همین روحیه جهانی دانست.
اگرچه این سازه تنها برای مدت محدودی در نیویورک حضور دارد، اما از منظر معماری و طراحی شهری نکات قابل توجهی را مطرح می‌کند.
در سال‌های اخیر بسیاری از شهرهای جهان از نصب‌های موقت برای فعال‌سازی فضاهای عمومی استفاده می‌کنند.
فعال‌سازی شهری (Urban Activation: فرآیندی که از طریق رویدادها، طراحی یا مداخلات موقت باعث افزایش حضور و تعامل مردم در فضاهای عمومی می‌شود)
جام جهانی لگویی نمونه‌ای موفق از این رویکرد است.
این پروژه نشان می‌دهد چگونه می‌توان با استفاده از مصالحی آشنا و ساده، اثری در مقیاس شهری خلق کرد که هم جنبه سرگرمی داشته باشد و هم کیفیت فضایی محیط را ارتقا دهد.
بزرگ‌ترین جام جهانی لگویی جهان را نمی‌توان صرفاً یک کمپین تبلیغاتی برای فیفا یا LEGO دانست. این پروژه نمونه‌ای از تلفیق طراحی، مهندسی، ساخت ماژولار و روایت‌پردازی فضایی است؛ رویکردی که یک نماد شناخته‌شده ورزشی را به یک تجربه عمومی تبدیل می‌کند.
استفاده از بیش از ۱.۳ میلیون قطعه لگو، طراحی سازه‌ای پیچیده، ساختار ماژولار و حضور در یکی از مهم‌ترین فضاهای عمومی نیویورک باعث شده این پروژه در مرز میان مجسمه‌سازی، معماری موقت و طراحی شهری قرار بگیرد.
در دورانی که شهرها به دنبال روش‌های جدید برای جذب مخاطب و ایجاد تجربه‌های جمعی هستند، جام جهانی لگویی نیویورک نشان می‌دهد که گاهی بازی، خلاقیت و طراحی می‌توانند به اندازه بزرگ‌ترین پروژه‌های معماری، تأثیرگذار و الهام‌بخش باشند.
| مشخصات | اطلاعات |
|---|---|
| نام پروژه | LEGO FIFA World Cup Trophy |
| موقعیت | Rockefeller Plaza, New York, USA |
| کارفرما | LEGO Group & FIFA |
| ارتفاع | 8.47 متر |
| تعداد قطعات | 1,363,402 قطعه لگو |
| وزن قطعات لگو | 4.2 تن |
| وزن سازه فولادی | 3.5 تن |
| تعداد ماژول‌ها | 16 بخش |
| مدت طراحی و ساخت | 8 ماه |
| ساعات مونتاژ | 7,040 ساعت |
| تعداد اعضای تیم | 59 نفر |
| تاریخ رونمایی | 6 جولای 2026 |
نظر کاربران
ثبت نظر