مقدمه: تولد دوباره یک خانه‌تاریخی در محله رُمَا نُرته
خانه تاریخی کاسا سی (Casa C) در محله مرکزی رُمَا نُرته مکزیکوسیتی، که در سال ۱۹۱۳ ساخته شده است، اخیراً توسط دفتر معماری ماکس فون ورتز با همکاری مالک آن – هنرمند خوزه لئون سریو – به‌دقت بازسازی شده است. این بنا که در سبک فرانسوی دوران پورفیریاتو (دوره حکومت پورفیریو دیاس در مکزیک، ۱۸۷۶-۱۹۱۱) طراحی شده، نمونه‌ای برجسته از تلفیق میراث تاریخی با استانداردهای زندگی معاصر است.
رویکرد طراحی: حفظ اصالت بدون تقلید گذشته‌نگر
ماکس فون ورتز در توضیح رویکرد طراحی می‌گوید: «تغییرات و الحاقاتی که مالکان قبلی به finishes (پایان‌کارهای) داخلی اصلی وارد کرده بودند، بازسازی مرسوم را به امری conjectured (حدسی) و problematic (مشکل‌دار) تبدیل کرده بود.»
به جای اتخاذ رویکرد pastiche (تقلید) تقلیدی، طراحی‌گران تصمیم گرفتند:
لایه‌های تغییرات را حذف کنند
از جزئیات مدرنیستی استفاده کنند
سنّت craftsmanship (صنعت‌گری) محلی را گرامی بدارند
فضاهای previously run-down and stuffy (پیش از این فرسوده و خفه) خانه را احیا کنند
قلب پروژه: آتریوم سه‌طبقه پرنور
سازماندهی خانه حول یک آتریوم (حیاط مرکزی سرپوشیده) سه‌طبقه انجام شده که:
فضاهای پیرامونی را به هم متصل می‌کند
نور طبیعی را از طریق روزن‌های سقفی وارد می‌کند
درهای فرانسوی شیشه‌ای قاب‌بندی‌شده با فولاد به رنگ هلویی نور را به سایر اتاق‌ها نفوذ می‌دهد
در طبقات فوقانی از پنل‌های فریتد (شیشه‌های مات‌شده با چاپ سرامیکی) برای حفظ حریم خصوصی استفاده شده است
مواد و مصالح: از ترازو تا فلزکاری سفارشی
فلزکاری منحصربه‌فرد
نرده‌ها و سقف‌های شیشه‌ای
لاک‌کاری‌شده با رنگ‌های پودری که به تئوری‌های رنگ لوکوربوزیه ادای احترام می‌کنند
ایجاد هارمونی رنگی در سرتاسر بنا
کف‌پوش ترازو (Terrazzo)
ترازوی سبز در پایه آتریوم
محوطه‌ای مرکزی برای کاشت گونه‌های گرمسیری
گیاهان از گلدان‌های دیواری بالاسر نیز جاری می‌شوند
پلکان‌های طراحی‌شده
پلکان جلوی ملک درست پس از ورودی پرنقش‌و‌نگار
پلکان ساخته‌شده از ترازوی ریخته‌گری در کنار آتریوم
سیرکولاسیون و چیدمان فضایی
ماکس فون ورتز توضیح می‌دهد: «چیدمان تا حد زیادی پیکربندی عملکردی و فضایی اصلی خانه را حفظ می‌کند، در حالی که یک promenade (پیاده‌رو) معماری پیچ‌درپیچ به سمت عقب بنا معرفی می‌کند.»
طبقه اول: تفکیک بصری با کاشی‌های آبی-سبز تیره
بالکن آتریوم و آشپزخانه مجاور با کاشی‌های آبی-سبز تیره متمایز شده‌اند
فضاهای نشیمن نزدیک به خیابان با کف‌پوش پارکت Herringbone (چیدمان ماهی‌گیری) ادامه می‌یابند
آشپزخانه شامل:
کاشی‌های دیواری زرد
کابینت‌های فلزی
آیلند (جزیره مرکزی)
قفسه‌های باز که ظاهری utilitarian (کاربردی) ایجاد می‌کنند
باغ پشت‌بام: تغییر پالت رنگی به قرمز عمیق
در بالاترین سطح، باغ پشت‌بام با پالت رنگی قرمز عمیق دیده می‌شود که به دلیل:
پوشش سنگ آتشفشانی گلدان‌ها و pavement (فرش کف)
کاشی‌های سیمانی که بر دیوارهای حجم‌های خدماتی نیز امتداد می‌یابند
گریدهای (توری‌های) فلزی هم‌اهنگ با tone (تن رنگ) که فضاها را تعریف و دیدها را در اُسیس (واحه) پشت‌بام هدایت می‌کنند
هویت شخصی: تلفیق هنر و معماری
کل خانه با مجموعه مبلمان مجسمه‌وار و اشیاء تزئینی خوزه لئون سریو پُر شده است. کاشت گیاهان و جزئیاتی مانند پنجره‌های دایره‌ای بر شخصیت منحصربه‌فرد فضا می‌افزایند.
نتیجه‌گیری: اکلیکتیسیسم حساب‌شده
ماکس فون ورتز نتیجه می‌گیرد: «نتیجه یک پروژه eclectic (اکلیکتیک) است که جان تازه‌ای به یک ساختار داستان‌دار می‌دمد، در حالی که یک خانه serene (آرام) و luminous (درخشان) برای ساکن جدید هنرمندش ایجاد می‌کند.»
سابقه معمار: دفتر ماکس فون ورتز پیش از این هتل باخا کَلَب در شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا را تکمیل کرده بود که شامل انطباق یک ویلا colonial-style (استعماری) مربوط به ۱۹۱۰ و ساخت extension (الحاقیه) چهارطبقه جدید می‌شد.
نظر کاربران
ثبت نظر