موزه دانشگاه سیچوان ریشه در موزه آثار باستانی دانشگاه اتحادیه هوکسی که در سال 1914 تأسیس شده دارد، که نه تنها اولین موزه دانشگاهی جامع در چین در دوران جمهوری بود، بلکه قدیمی‌ترین موزه در جنوب غربی چین نیز به حساب می‌آید. این موزه در کنار رودخانه جینجیانگ و در نزدیکی دروازه شرقی پردیس تاریخی دانشگاه سیچوان قرار دارد و طراحی آن به محور تاریخی جنوب غربی پردیس پاسخ می‌دهد. طراحی موزه از سیستم شبکه‌ای پردیس پیروی می‌کند و به‌طور یکپارچه در ساختار پردیس گنجانده شده است، در حالی که به میراث فرهنگی سایت احترام می‌گذارد.
مجموعه موزه از دو بخش اصلی تشکیل شده است: ساختمان اصلی که بازسازی شده و یک توسعه جدید. ساختمان موجود که 20 سال قدمت دارد، شامل دو بخش پویلون انسان‌شناسی و پویلون تاریخ طبیعی است که مساحتی معادل ۱۴۷۰۰ متر مربع را در بر می‌گیرد. پویلون تاریخ طبیعی به دلیل سقف کوتاهش به انبار مجموعه‌ها تبدیل شده است، در حالی که پویلون انسان‌شناسی مجدداً سازماندهی فضایی شده است تا با ساختمان جدید یکپارچه گردد. توسعه جدید فضای اضافی ۲۰۰۰۰ متر مربعی را فراهم می‌آورد که شامل یک مجتمع مرتفع مختلط در شمال است که ۱۸۷۰۰ متر مربع فضا برای دفاتر و فضاهای تحقیقاتی را در اختیار قرار می‌دهد.
این طراحی در یک سایت شهری فشرده انجام شده و یکپارچگی فضایی بین سازه‌های قدیمی و جدید را به‌طور کامل محقق کرده است. رمپ‌های انتقالی اختلاف سطح‌های موجود را برطرف کرده و جریان کارکردی و گردش فضا را در سراسر مجموعه حفظ می‌کنند. موزه گسترش یافته از طراحی «یک موزه، دو بال» استفاده می‌کند. یک حیاط مرکزی به‌طور کامل‌ارتفاع بین ساختمان‌های قدیمی و جدید قرار دارد که به‌عنوان هاب گردش اصلی عمل می‌کند. بازدیدکنندگان می‌توانند از طریق پله‌برقی‌های لابی به طبقات نمایشگاهی دسترسی پیدا کنند یا از رمپ‌های کنار رودخانه که نمایی از رودخانه جینجیانگ را از طریق دیوارهای پرده‌ای بزرگ به نمایش می‌گذارند، بالا روند و ارتباطی تصویری بین موزه و محیط شهری ایجاد کنند.
برنامه نمایشگاه بر ادغام علوم انسانی و علوم طبیعی تأکید دارد و رهبری دانشگاه سیچوان را در این دو حوزه به نمایش می‌گذارد. توزیع فضایی به‌صورت زیر سازماندهی شده است:
طبقه زیرزمین: نمایشگاه‌های موقت، سالن سخنرانی، اتاق نمایش فیلم و فضاهای آموزشی.
طبقات 1-2: نمایشگاه‌های دائمی شامل باستان‌شناسی، فولکلور و مطالعات قومی.
طبقه 3: نمایشگاه‌های تاریخ طبیعی.
طبقه 4: نمایشگاه‌های هنری با مجموعه‌هایی که تاریخ صدساله دانشگاه را به نمایش می‌گذارند.
گالری هنری از حجم سقف شیب‌دار بلند خود برای ایجاد جو مراسمی استفاده می‌کند. لورهاهای خودکار کنترل نور سقف را انجام می‌دهند، در حالی که پنجره‌های کنار رودخانه دارای سایه‌بان‌های لوله‌ای آلومینیومی و پرده‌های نیمه‌شفاف برای نور طبیعی پخش‌شده هستند. سقف پویلون موجود به یک کافه و تراس با فضای سبز تبدیل شده است که نمای پانورامایی از رودخانه را ارائه می‌دهد.
المان‌های معماری زبان تاریخی دانشگاه سیچوان را بازتعریف می‌کنند: eaves بیرونی برجسته، آجرهای آبی و سقف‌های شیب‌دار به سبک شی‌شان. رنگ قرمز نمادین دانشگاه به زیرسقف‌ها اضافه شده تا هویت فرهنگی را تقویت کند. صفحه‌ای از آجرهای قابل نفوذ در حیاط مرکزی به‌عنوان «دیوار نور» یک دیوار باشکوه از روکش استیل ضد زنگ است که با استفاده از میله‌های کششی سرامیکی تایل‌ها را حمایت می‌کند. پنل‌های تیتانیوم-زینک جایگزین کاشی‌های سنتی سقف شده‌اند و ساختمان مرتفع به‌طور انتزاعی سقف‌های لایه‌لایه برج ویانگجیانگ در پارک ویانگجیانگ را به تصویر می‌کشد که در آن حفره‌های تهویه با لورها در پایه‌های سقف به‌منظور ادغام کنترل محیطی با فرم‌های بیان‌شده در نظر گرفته شده‌اند.نتیجه‌گیری از طریق این بازسازی و گسترش، موزه فضایی عمومی و دیدنی در کنار رودخانه جینجیانگ ایجاد کرده و خود را به‌عنوان یک گره فرهنگی مهم شهری در این مسیر تعریف می‌کند.
این مقاله به بررسی بازسازی و گسترش موزه دانشگاه سیچوان پرداخته است. طراحی این پروژه به‌طور کامل با فضای شهری و تاریخچه فرهنگی دانشگاه سیچوان هماهنگ است و از نوآوری‌های معماری در ترکیب ساختمان‌های قدیمی و جدید بهره می‌برد. موزه نه‌تنها به‌عنوان یک مرکز فرهنگی مهم بلکه به‌عنوان یک نقطه فرهنگی و اجتماعی برجسته در کنار رودخانه جینجیانگ شناخته می‌شود.
همچنین پیشنهاد میدهیم پروژه تحلیل پروژه خانه اپرای سیدنی؛ شاهکار سازه‌ای یورن اوتزون را هم مطالعه کنید
نظر کاربران
ثبت نظر