فضایی برای تأمل، گفت‌وگو و کشف – مرکز اسماعیلیه هیوستون همچون سایر مراکز اسماعیلیه در سراسر جهان، به عنوان بنایی سفارتی عمل می‌کند که از مردم با هر پیشینه‌ای استقبال کرده تا تقاطع‌های ایمان، فرهنگ و زندگی مدنی را کشف کنند. هر یک از این مراکز، تعهد جامعه اسماعیلیه به کثرت‌گرایی صلح‌آمیز، تعامل فکری و انسانیت مشترک را مجسم می‌سازد و مکانی برای تأمل معنوی، تبادل فرهنگی و گفت‌وگوی عمومی فراهم می‌کند.
مرکز اسماعیلیه هیوستون این سنت را ادامه می‌دهد و به عنوان خانه‌ای زنده برای ذهن و روح در نظر گرفته شده است؛ مکانی که برنامه‌های آموزشی، هنری، موسیقی، نمایشی و گفت‌وگو در آن گرد هم می‌آیند تا درک متقابل میان مردم با پیشینه‌های مختلف را تقویت کنند.
در داخل دیوارهای این مرکز، بازدیدکنندگان نمایشگاه‌های هنری ثابت و چرخشی، یک تئاتر بلک باکس، اتاق‌های پذیرایی، یک کافه، دفاتر اداری، کلاس‌های درس و یک جماعت‌خانه (Jamatkhana) که تالار نماز مسلمانان اسماعیلی است و مجموعه را در محور عبادت و اجتماع لنگر می‌اندازد، خواهند یافت. این مرکز عمدتاً توسط داوطلبان اداره می‌شود و با استقبال از سازمان‌هایی که منافع عمومی را پیش می‌برند، از آموزش و هنر گرفته تا بهداشت عمومی، آگاهی زیست‌محیطی و عدالت اجتماعی، به مکانی برای ارتباط، یادگیری و گشودگی تبدیل خواهد شد و تبادل ایده‌هایی را که تاروپود زندگی مدنی را تقویت می‌کنند، پرورش می‌دهد.
شهردار هیوستون، ویتمایر، گفت: “شهر هیوستون مفتخر است که از مرکز اسماعیلیه استقبال می‌کند، مکانی که مردم از هر پیشینه‌ای می‌توانند برای گفت‌وگو، درک و یادگیری گرد هم آیند. این مرکز بهترین روح هیوستون را منعکس می‌کند: تنوع، شفقت و تعهد ما به جامعه. این مکانی است که از همه هیوستونی‌ها دعوت می‌کند تا گرد هم آیند و آنچه ما را به هم متصل می‌کند، جشن بگیرند.”
معماری مرکز اسماعیلیه هیوستون به جای تکرار سبک‌های تاریخی، ایده‌های ماندگار از سراسر جهان اسلام را ترجمه می‌کند؛ ایده‌هایی مانند: نظم ساختاری قابل درک، تزئینات به مقیاس انسانی، تکرار به عنوان وحدت، و نور به عنوان متریال. این ایده‌ها از طریق صنایع دستی معاصر بیان شده‌اند.
این مرکز که با توجه به آب‌وهوای هیوستون و جغرافیای سایت شکل گرفته، توالی متخلخلی از ایوان‌ها و آتریوم‌ها (Atria) را طراحی می‌کند که اتاق‌های بیرونی سایه‌دار را با فضاهای داخلی نورانی جفت می‌کند. این آستانه‌های سرپوشیده، حرکت در تمام طول سال را بین داخل و خارج دعوت می‌کنند و برای استفاده غیررسمی فراتر از برنامه‌های زمان‌بندی شده باز می‌مانند و مأموریت مدنی مرکز را به عنوان مقصدی روزانه برای گردهمایی، تأمل و تبادل تقویت می‌کنند.
مصالح برای زیبایی، وضوح و عمر ۱۰۰ ساله انتخاب شده‌اند. نمای بیرونی از کاشی‌های سنگی کوچک و متنوعی استفاده می‌کند که از دور به صورت یک توده آرام و از نزدیک به صورت تزئینات ظریف دیده می‌شوند.
در داخل، یک پالت محدود شامل شیشه لمینت‌شده ابریشمی، فولاد، پانل‌های چوبی و بتن با عملکرد فوق‌العاده بالا، هندسه را بر پرداخت نهایی ارجحیت می‌دهد. پرده‌ها از دیافراگم‌های مثلثی به طرح‌های صدفی ظریف تغییر می‌کنند تا دید نشسته را گسترش دهند و در عین حال یکپارچگی ساختاری را حفظ کنند. در بالا، یک اُکولوس (Oculus) یا نورگیر، آتریوم مرکزی را در مقابل درهای جماعت‌خانه (تالار نماز) تاج‌گذاری می‌کند و آسمان و محراب را هم‌راستا می‌سازد. ساختمان در بالاترین نقطه ملک و بالاتر از دشت سیلابی ۵۰۰ ساله قرار گرفته و پارکینگ زیرزمینی طوری طراحی شده که در صورت لزوم آب را تحمل کند.
برای وولتز (Woltz)، طراح منظر، مرکز اسماعیلیه هیوستون اوج بیش از یک دهه تحقیق در مورد چگونگی یافتن ارتباط جدید مناظر جهان اسلام در قرن بیست و یکم است. وولتز و تیمش یک مطالعه یک‌ساله را در سایت‌های تاریخی اسپانیا، مصر و هند انجام دادند تا ابعاد فضایی، حسی و فرهنگی باغ‌های اسلامی، مانند صدای آب، مقیاس دیوارها، ریتم هندسه و نمادگرایی محوطه‌ها را بررسی کنند.
طراحی وولتز، زمین را به یک سیستم انعطاف‌پذیر از چمنزارهای پلکانی، حوضچه‌های بازتابنده و باغ‌های سازگار با سیلاب تبدیل می‌کند که قادر به تحمل رویدادهای طوفان ۵۰۰ ساله هیوستون هستند. یک شبکه هندسی ظریف از طریق ساختمان و محوطه تعبیه شده است تا اطمینان حاصل شود که هر مسیر، فواره و درختی در هماهنگی بصری آرام، سنت‌های باستانی فرهنگ‌های شرقی را دنبال می‌کند.
این محوطه که توسط دیوارهای باغی کاهش‌دهنده صدا احاطه شده است، یک منطقه آرام را تشکیل می‌دهد که از شهر محافظت شده و در عین حال عمیقاً به بوم‌شناسی آن متصل است.
مرکز اسماعیلیه هیوستون یک لایه جدید و تعیین‌کننده به شهرت هیوستون به عنوان پایتخت فرهنگی جنوب آمریکا اضافه می‌کند و به نقاط عطفی مانند مجموعه منیل، کلیسای روتکو، انجمن آسیایی تگزاس و موزه هنرهای زیبا می‌پیوندد. این مرکز نمادی از گشودگی است؛ فضایی که جوامع برای یادگیری از یکدیگر، جشن گرفتن ارزش‌های مشترک و تصور دنیایی متصل‌تر، گرد هم می‌آیند.
http://www.farshidmoussavi.com/
پارک(East River Park): شاهکار معماری شهری ۱.۴ میلیارد دلاری برای تاب‌آوری در برابر سیل
نظر کاربران
ثبت نظر