معماری مدرسه تیدن،مدرسه تیدن یک مدرسه مستقل جدید در مقطع متوسطه اول و دوم در شهر بنتونویل، ایالت آرکانزاس است که با وجود خصوصیبودن، هدفی عمومی و اجتماعی را دنبال میکند. برنامه آموزشی منحصربهفرد این مدرسه، آموزش آکادمیک را با «یادگیری از طریق عمل» ترکیب میکند و بر سه برنامه شاخص استوار است.
برنامه Wheels (چرخها) جایی است که مفاهیم فیزیک و مکانیک از طریق ساخت و استفاده از دوچرخهها و ماشینهای چرخدار زنده میشوند.
برنامه Meals (غذا) زیستشناسی، شیمی و تعامل اجتماعی را از مسیر کاشت، برداشت و آمادهسازی غذا آموزش میدهد.
و برنامه Reels (تصویر) روایتگری و ارتباطات بصری را از طریق تولید فیلم و ویدئو به دانشآموزان میآموزد.

مدرسه تیدن با همکاری سازمانهای محلی در حوزه هنرهای تجسمی و آشپزی، دوچرخهسواری و خدمات اجتماعی، فرصت یادگیری را به درون و بیرون از محوطه مدرسه گسترش میدهد. رویکرد آموزشی مدرسه که با عنوان «دانشآموز کامل / بدن کامل» (Whole Student / Whole Body Pedagogy؛ رویکردی که رشد ذهنی، جسمی و اجتماعی را همزمان در نظر میگیرد) شناخته میشود، یادگیری را در فضاهای داخلی و بیرونی ممکن میسازد.
طرح پردیس مدرسه، دو قطعه مجزا را با ایجاد یک «خیابان مشترک» (Shared Street؛ فضایی که خودرو، عابر پیاده و دوچرخهسوار بهصورت همزمان و بدون اولویت سلسلهمراتبی از آن استفاده میکنند) به هم متصل میکند. در دو سوی این خیابان، ساختمانها با الگویی بومی و آشنا در آرکانزاس طراحی شدهاند: حجمهای کشیده و باریک که برای کنترل تابش شدید آفتاب جنوبی و ایجاد تهویه طبیعی در لبه بام (Eave Ventilation؛ جریان طبیعی هوا از زیر پیشآمدگی بام) جهتگیری شدهاند.


این حجمهای خطی بهصورت حسابشده خم شدهاند تا از ایجاد راهروهای داخلی طولانی جلوگیری کرده و همزمان فضاهای تجمع و تعامل در فضای باز را شکل دهند. خود پردیس بهعنوان یک ابزار آموزشی عمل میکند؛ منظری مولد برای کشاورزی و در عین حال فضایی ترمیمگر که با مدیریت آبهای سطحی، به کاهش سیلاب و احیای اکوسیستم بومی کمک میکند.
این پروژه در چند فاز و بر اساس یک طرح جامع کلی اجرا شده که با همکاری دفاتر Eskew Dumez Ripple، معماران منظر Andropogon و شرکت مهندسی CMTA شکل گرفته است. دفتر Marlon Blackwell Architects طراحی ۶ ساختمان از ۷ ساختمان پردیس را بر عهده داشته که بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ تکمیل شدهاند.

خانه اصلی لوئیس تیدن، خلبان پیشگام آمریکایی که مدرسه به نام او نامگذاری شده، به گوشه شمالشرقی پردیس منتقل شده و بهعنوان ورودی اصلی از تقاطع خیابانهای هشتم و C عمل میکند. نمای بیرونی با دقت حفظ و بازسازی شده تا ظاهر تاریخی خود را بازتاب دهد. یک سرویس بهداشتی مستقل جدید در جنوب بنا قرار گرفته که حیاطی با آرایش رایج مزارع کوهستان اوزارک در اوایل قرن بیستم ایجاد میکند.
فضای داخلی بازطراحی شده تا سازه تاریخی بنا نمایان شود و ورودی شاخصتری برای جلسات رسمی و اتاق هیئتمدیره شکل گیرد. بال کوچکتر به فضای جلسه و گالری اختصاص یافته و طبقه دوم برای نگهداری آرشیو خصوصی تاریخ خانه و خانواده تیدن ساماندهی شده است.
این ساختمان میزبان برنامه شاخص Reels است و فضاهایی چون کلاسهای درس، آزمایشگاههای مرطوب (Wet Labs؛ فضاهای آزمایشگاهی با دسترسی به آب و تخلیه) و بخشهای اداری را در خود جای میدهد. سقف موجدار و سیال بنا پاسخی عملکردی به جمعآوری آب باران و نورگیری طبیعی است و در عین حال ورودیها را تعریف کرده و مناظر مختلف پردیس را به هم پیوند میدهد.
این سقف شاخص که از اغلب نقاط پردیس قابل رؤیت است، نور روز و تهویه را به درون فضاها هدایت میکند. یک ایوان ورودی بزرگ، ارتباط میان این ساختمان، مرکز پردیس و ساختمان اجرا (Performance) را برقرار میسازد. فضای اداری در کنار فعالیتهای آموزشی باقی مانده تا محیطی حمایتی برای دانشآموزان سال اول مقطع متوسطه فراهم شود. راهرویی نورگیر، آزمایشگاهها را به هم متصل کرده و با فضاهای مطالعه دانشآموزان، محیطی پویا و مشارکتی ایجاد میکند.
این ساختمان که قلب برنامه Wheels است، با ایجاد حضوری عمومی، پردیس مدرسه را به میدان اصلی شهر بنتونویل متصل میکند. بنا بهگونهای جانمایی شده که حس ورود و استقبال را تقویت کند. سایبانی در امتداد خیابان اصلی، همچون یک «بیلبورد» برای مدرسه عمل کرده و فضای کار روباز برای آزمایشگاه Wheels فراهم میسازد.
پلان خطی ساختمان امکان توزیع ساده عملکردها را فراهم میکند، در حالی که برنامههای شاخص در دو انتهای شرقی و غربی قرار گرفتهاند. فضاهای نیمهپوشیده، فعالیتهای دانشآموزان را به بیرون گسترش میدهند و فرآیند یادگیری را به نمایش عمومی میگذارند. فضای ساخت (Maker Space؛ کارگاه ساخت و تولید) در مرکز تجمع دانشآموزان قرار دارد تا کار و خلاقیت آنها همواره دیده شود.
این ساختمان روی خاکریز شرقی پردیس و در کنار زمین فوتبال، مسیرهای دوچرخهسواری و پیست پمپترک قرار گرفته و بخشی از شبکه مسیرهای پیاده و دوچرخه منطقه شمالغرب آرکانزاس است. با بازطراحی فرم انبارهای سنتی اوزارک (Gambrel Barn؛ سقف دوشیب شکسته)، ارتفاع مفید زیر خرپاها افزایش یافته تا فعالیتهای متنوعی چون والیبال، بسکتبال و دوچرخهسواری ممکن شود.
دیوارهای بیرونی با چوب سرو محلی پوشانده شدهاند و با رنگ قرمز سنتی انبارها یا پوشش شفاف محافظ چوب تکمیل شدهاند. بهجز فضاهای انبار و رختکن، کل بنا بهصورت طبیعی تهویه میشود؛ از طریق درزهای باز چوبی، نورگیرهای قابل تهویه و درهای غلتان که به منظر اطراف گشوده میشوند.

این ساختمان در گوشه شمالغربی پردیس قرار گرفته و بهدلیل موقعیت خود، حضوری پررنگ در شهر دارد؛ در عین حال امنیت پردیس حفظ شده است. این بنا میزبان برنامههای متنوع هنرهای نمایشی، از موسیقی و تئاتر تا فیلم، است و به یک سالن اجرای حرفهای و مجهز دسترسی مستقیم دارد.
ایوانی عمیق و سایبانی شاخص، لبه خیابان را تعریف کرده و بازدیدکنندگان را به ورودی نورگیر هدایت میکند. پوسته فلزی رنگارنگ بنا تنها با یک پنجره بزرگ در سالنهای اجرا شکسته میشود؛ پنجرهای که رو به پردیس و خانه تاریخی تیدن باز میشود و نوری ملایم و غیرمستقیم به فضای اجرا وارد میکند. ارتباط مستقیم صحنه با پشتصحنه، این سالن را به فضایی انعطافپذیر و حرفهای برای اجراهای خلاقانه تبدیل کرده است
معماری مسکونی،خانه واس (Wass House) / استودیو MM Architect – آرک ملی
نظر کاربران
ثبت نظر