معماری پروژه مسکونی خانه میرایا و تونی در یک قطعه باریک و عمیق با عرض تنها ۳/۶ متر و بین دیوارهای مشترک ساخته شده است. به‌دلیل عمق زیاد زمین، یک حیاط مرکزی و یک فضای دوبل‌ارتفاع طراحی شده تا نور طبیعی به طبقه همکف برسد. پلکان به‌صورت خطی در مرکز پلان و کنار حیاط قرار گرفته و با اتصال نیم‌طبقه‌ها، دسترسی بین طبقات بدون نیاز به راهروها فراهم می‌شود. این رویکرد باعث ایجاد دو ارتفاع متفاوت در طبقه همکف شده است: ارتفاع معمولی در سمت خیابان و ارتفاع یک‌ونیم‌طبقه در فضای نشیمن که رو به باغ پشتی باز می‌شود.
فضاها به‌صورت متوالی و با قاب‌های سازه‌ای به هم متصل هستند. ورودی خانه از طریق گاراژ و سپس یک فضای میانی انجام می‌شود که به آشپزخانه مرکزی متصل است. در زیر اولین نیم‌طبقه، فضاهای خدماتی همچون یخچال، فریزر و انباری قرار گرفته‌اند. در انتهای پلان، اتاق نشیمن با سقف بلند طراحی شده که به باغ پشتی باز می‌شود.
اولین پاگرد پلکان به‌صورت یک بالکن داخلی طراحی شده که مشرف به نشیمن است و به‌عنوان فضایی برای کار یا مطالعه موردی استفاده می‌شود. در طبقه اول، اتاق‌ها به‌صورت تقارن پله‌ای قرار گرفته‌اند: اتاق‌های خواب در سمت نما و یک فضای کار یا بازی به همراه حمام کوچک در بخش میانی.
حمام به‌دلیل محدودیت عرض، در دو نیم‌سطح تقسیم شده: یک سمت شامل دوش و سمت دیگر شامل سرویس بهداشتی.
بام مسطح همچون یک فضای داخلی اما بدون سقف طراحی شده که با دیوارهای بلند محصور است. این تراس در دو بخش پیرامون حیاط و پلکان تقسیم می‌شود و با اختلاف سطح جزئی، دیدی به باغ پشتی فراهم می‌کند.
ارتباط با فضای بیرون در طبقه همکف کاملاً باز است؛ در طبقه اول، این ارتباط از طریق دو پنجره عمیق بزرگ شکل گرفته است. این بازشوها شامل دو بخش هستند: بخش باریک که به‌عنوان پنجره تهویه و دسترسی به بالکن کوچک در ضخامت نما عمل می‌کند، و بخش عریض با شیشه ثابت که همچون یک نشستگاه پنجره برای تماشای مناظر بیرونی طراحی شده است.
زبان معماری پروژه ساده و منسجم است:
سازه خانه ترکیبی و منظم است که از چهار پرتیکوی عرضی تشکیل شده. ستون‌های فولادی در دو انتها قرار گرفته‌اند تا عرض کامل خانه آزاد شود و کنگره‌های آجری دو پرتیكوی مرکزی را نگه می‌دارند. تیرهای اصلی به‌صورت عرضی اجرا شده‌اند و دال‌های سبک شامل تیرچه‌های فولادی ۷ متری و پانل‌های سفالی با لایه فشاری بتن هستند.
دیوارهای جانبی (پارتی‌وال‌ها) نقش باربر ندارند و تنها برای عبور تأسیسات استفاده می‌شوند. یکی از این دیوارها سنگی و متعلق به ملک همسایه است که در بخش‌هایی نمایان باقی مانده.
تأسیسات در ضخامت دیوارها و کف‌ها پنهان شده‌اند. سیستم گرمایش از طریق گرمایش از کف انجام می‌شود و در تابستان، پنکه‌های سقفی به جای سیستم تهویه مطبوع مورد استفاده قرار می‌گیرند تا مصرف انرژی کاهش یابد.
منبع این پروژه: Vora
همچنین پیشنهاد میکنیم از این لینک دیگر پروژه هارا نیز مطالعه نمایید.
نظر کاربران
ثبت نظر