فضایی برای تأمل، گفت‌وگو و کشف – موزه هنرهای معاصر سوژو (Suzhou MoCA) که توسط گروه معماری BIG طراحی شده، به زودی با نمایشگاه «ماتریالیسم» درهای خود را به روی عموم باز خواهد کرد. این موزه ۶۰,۰۰۰ متر مربعی که به صورت یک دهکده متشکل از ۱۲ پاویلیون زیر یک سقف روبان‌مانند طراحی شده، تفسیری مدرن از عناصر باغ‌های سنتی سوژو ارائه می‌دهد که قرن‌ها شهرسازی، معماری و منظر این شهر را تعریف کرده‌اند. نمایشگاه «ماتریالیسم» که توسط BIG کیوریت شده، بازدیدکنندگان را به یک ادیسه متریالی می‌برد که از سنگ شروع شده و به مواد بازیافتی ختم می‌شود.
موزه هنرهای معاصر سوژو که به سفارش گروه توسعه هارمونی سوژو و توسط گروه معماری بیارکه اینگلس (BIG) با همکاری ARTS Group و Front Inc. طراحی شده، در امتداد ساحل دریاچه جینجی (Jinji Lake) به عنوان یک مکان جدید برای هنر معاصر، طراحی و زندگی عمومی در چین قرار دارد. این موزه رسماً در سال ۲۰۲۶ درهای خود را به روی عموم باز خواهد کرد.
معماری موزه ریشه در سنت باغ‌های سوژو دارد و “لانگ” (廊 – Lang)، یک راهروی بلند و سرپوشیده که یک مسیر را ترسیم می‌کند، دوباره تفسیر شده است. ده پاویلیون به‌هم‌پیوسته زیر یک سقف پیوسته متحد شده‌اند که موج‌های ملایم آن، شبح بام‌های کاشی‌کاری شده سنتی را تداعی می‌کند. دو پاویلیون باقی‌مانده سال آینده ساخته خواهند شد که بر روی دریاچه جینجی امتداد یافته و از طریق مسیرهای سرپوشیده به ساختار اصلی متصل می‌شوند.
بیارکه اینگلس، بنیانگذار و مدیر خلاق BIG می‌گوید: “سوژو مهد باغ چینی است. طراحی ما برای موزه هنرهای معاصر سوژو به عنوان یک باغ از پاویلیون‌ها و حیاط‌ها در نظر گرفته شده است. پاویلیون‌های منفرد توسط گالری‌ها و رواق‌های شیشه‌ای به هم بافته شده‌اند و یک گره چینی از حیاط‌های مجسمه‌سازی و فضاهای نمایشگاهی به‌هم‌پیوسته ایجاد می‌کنند. موزه مانند یک ریزوم منشعب می‌شود و شهر را به دریاچه متصل می‌کند. نتیجه یک هزارتوی دست‌ساز از گیاهان و آثار هنری است که می‌توان در آن گم شد.”
نماها که با شیشه موج‌دار و خمیده و فولاد ضدزنگ با تُن گرم پوشیده شده‌اند، آسمان، آب و باغ‌های اطراف را منعکس می‌کنند و مرزهای بین معماری و محیط طبیعی را محو می‌سازند. پاویلیون‌ها از طریق پل‌ها و تونل‌ها در بالا و زیر زمین به هم متصل هستند و انعطاف‌پذیری لازم را برای مدیریت سیرکولاسیون موزه بر اساس فصول و نمایشگاه‌ها فراهم می‌کنند. این اتاق‌ها در کنار هم، توالی‌ای از باغ‌ها و حیاط‌ها را قاب می‌کنند و بازدیدکنندگان را در مسیری هدایت می‌کنند که هنر، تاریخ، طبیعت و آب را در هم می‌آمیزد.
با رسیدن به موزه، بازدیدکنندگان توسط یک میدان گسترده در مقابل مرکز بازدیدکنندگان مورد استقبال قرار می‌گیرند. از اینجا، بازدیدکنندگان می‌توانند به داخل بروند یا محوطه را کاوش کنند و در امتداد مسیرهایی که تا دریاچه جینجی امتداد می‌یابند، قدم بزنند.
طراحی منظر موزه یک فضای عمومی دلپذیر در امتداد دریاچه جینجی از طریق مجموعه‌ای از باغ‌های به‌هم‌پیوسته ایجاد می‌کند. با نزدیک شدن بازدیدکنندگان به ساحل، باغ‌ها به تدریج از فضای سخت به فضای سبز و در نهایت به گیاهان با تم آب تغییر می‌کنند و یک پیشرفت طبیعی از موزه به زمین و سپس به دریاچه را منعکس می‌سازند.
نظر کاربران
ثبت نظر