بسترو پنگ‌پنگ‌ار / گروه یو‌ان – احیای میراث صنعتی یک ایستگاه تاریخی با معماری معاصر

تولد دوباره یک میراث ریلی

در شهرک دانجینگشان، پنگژو، سیچوان، پارک خطی قطار کوچک جیانجیانگ به عنوان یک مسیر گردشگری جامع، ایستگاه‌های قطار را به مراکز غذایی، نمایشگاهی، هنری و احیای میراث صنعتی پیوند می‌دهد. پیشینه این مسیر، خط آهن پنگ-بای است که در سال ۱۹۶۱ به عنوان یک خط آهن باریک‌عریض افتتاح شد و اگرچه در سال ۲۰۰۴ تعطیل شد، اما همچنان یک پیوند عاطفی غیرقابل جایگزین برای مردم پنگژو باقی مانده است.

در سال ۲۰۲۴، با هدایت فلسفه “رهبری عملیاتی-محرک”، شرکت‌های جیولونگ شین‌چوانگ و گروه یو‌ان (UN-GROUP)، یک طرح احیای جامع را با عنوان “تایم فولد – تولد دوباره روی ریل‌ها” ارائه کردند. این طرح بیش از ده گره پروژه را در امتداد ۳.۵ کیلومتر ریل به هم متصل می‌کند و تکمیل کامل آن تا سال ۲۰۲۶ پیش‌بینی شده است.

بسترو پنگ‌پنگ‌ار: ایستگاه اول، تجربه‌ای نو

به عنوان اولین ایستگاه پارک، بسترو پنگ‌پنگ‌ار در مجاورت ایستگاه قدیمی گوانکُو (ساخته ۱۹۶۱) قرار گرفته است. با هدایت فلسفه “تولد دوباره ایستگاه قدیمی”، این رستوران مفاهیم چای، قهوه، آبجو کرافت و فود غربی-سیچوایی را در هم می‌آمیزد و سبک زندگی آرام “نوشیدن چای زیر سایبان” را احیا می‌کند.

کانسپت طراحی: معماری سایبان‌گونه (داپنگ‌پنگ‌ار)

 شیبدار نیم‌باز با ارتفاعی برابر ایستگاه قدیمی، در امتداد بنای میراثی گسترش یافته و هم به عنوان فضای انتظار و هم به عنوان هسته مرکزی رستوران عمل می‌کند.

• پلکان فولادی سبک‌وزن: بدون مداخله در ساختار اصلی، ایستگاه قدیمی را به تراس پشت‌بام متصل می‌کند.
• سازه فولادی: ستون‌های مایل و تیرهای افراشته در زوایای ۹۰ درجه، سازه را به صورت مستحکم اما سبک بر سکو verankert (ثابت) می‌کنند.
• سقف نیم‌شفاف: ترکیب تایل‌های شفاف و تخته‌سنگ‌ای به صورت تصادفی، باعث نفوذ نور روز و تابش نورپردازی ستاره‌گونه شبانه می‌شود.

ادغام طبیعت و معماری: درختان به مثابه بخشی از بنا

به دلیل عدم امکان حفظ درختان چنار لندنی اصلی، درختان بالغ کوترلریا (درخت باران طلایی) جایگزین شدند. شاخه‌های این درختان از میان سقف عبور کرده و به کوهستان‌های دوردست لونگمن چشم دوخته‌اند و به بخشی زنده و رو به رشد از معماری تبدیل شده‌اند.

فضای زیر سایبان: انعطاف‌پذیر و چندعملکردی

• بار بتن اکسپوز بافت‌چوب: این بار با بافت چوبی، سردی ماده بتن را تعدیل می‌کند.
• میز بلند معلق و نیمکت‌های تاب‌گونه: گوشه‌های دنجی برای استراحت اهالی ایجاد کرده‌اند.
• بار مرکزی ۱۰ متری: با سقف پلی‌کربنات نیم‌شفاف که شب‌ها مانند فانوس می‌درخشد و به طور همزمان به سکو، پارک و فضای داخلی سرویس می‌دهد.

مدیریت پلکان و جزئیات طراحی میراث‌محور

اختلاف ارتفاع ۱.۲ متری سایت با سه تراس پلکانی مدیریت شده است. بام‌های شیروانی V-شکل، انرژی فضایی را به سمت بار مرکزی هدایت می‌کنند.

نما و جزئیات احیاگرانه:

• نمای شیشه‌ای بزرگ‌مقیاس: برای حفظ دید و ارتباط بصری.
• تجهیزات مکانیکی مدفون: تمام سیستم‌های HVAC زیرزمینی نصب شده‌اند تا ظاهر فوق‌نازک سقف حفظ شود.
• مبلمان چوب بازیافتی و حصیری: خاطرات محلی از فضای آرامش‌بخش را بیدار می‌کند.
• جزئیات میراثی:
  • دستگیره‌های در از ریل‌های باریک‌عریض ساخته شده‌اند.
  • پله‌ها از تراورس‌های قدیمی راه‌آهن بازیافت شده‌اند.
  • ریل‌های صندلی در کف تعبیه شده‌اند تا به میراث صنعتی ادای احترام کنند.

احیای فضای پشتی: ادغام داخلی و خارجی

پشت رستوران، یک فضای بازی کودکان و سکوهای چندسطحی طراحی شده است. درهای تاشو امکان ادغام کامل فضای داخلی و خارجی را فراهم می‌کنند.

سیستم سبزینگی یکپارچه:

• گلدان‌های پیوسته روی ستون‌های مایل
• “پنجره عمودی سبز” در فضای داخلی
• مرزهای فضایی را محو می‌کند.

تحریریه آرک ملی: از ایستگاه قطار به “اتاق نشیمن جامعه”

با آغاز آزمایشی قطار کوچک، بسترو پنگ‌پنگ‌ار از یک ایستگاه صرف فراتر رفته و به “اتاق نشیمن جامعه” تبدیل شده است که مورد علاقه اهالی است. این پروژه پیوندی حیاتی بین گذشته و حال، طبیعت و معماری ایجاد کرده و پیش‌درآمدی زنده برای احیای جامع پارک خطی قطار کوچک جیانجیانگ محسوب می‌شود.

UN-GROUP 未集建筑

معماری مدرسه تیدن (Thaden School) / دفتر Marlon Blackwell Architects – آرک ملی