جزیره هرمز در جنوب ایران، در تنگه استراتژیک هرمز واقع شده است؛ گذرگاهی که بخش عمده حمل‌ونقل نفت خاورمیانه را کنترل می‌کند. این جزیره علاوه بر موقعیت سیاسی و تاریخی، دارای مناظری رنگارنگ و فراواقعی است.
با وجود زیبایی و اهمیت استراتژیک، ساکنان محلی هرمز با مشکلات اقتصادی جدی روبه‌رو هستند و اغلب به فعالیت‌های غیررسمی مانند قاچاق دریایی روی می‌آورند.
پروژه «Presence in Hormuz» (حضور در هرمز) مجموعه‌ای از توسعه‌های شهری توسط یک نهاد نیمه‌دولتی است که دفتر معماری ZAV Architects را به کار گرفت تا از طریق طراحی معماری، جامعه محلی را توانمند سازد.
مرحله دوم این طرح، اقامتگاه چندمنظوره ماجرا (به معنای ماجراجویی) است که زندگی مردم بومی و بازدیدکنندگان را هم از نظر فرهنگی و هم از نظر اقتصادی به هم پیوند می‌زند.
در کشوری که دولت درگیر چالش‌های سیاسی خارجی است، هر پروژه معماری به نوعی پیشنهادی برای روش‌های بدیل حکمرانی داخلی محسوب می‌شود و پرسش‌هایی بنیادین مطرح می‌کند:
اقامتگاه ماجرا به‌عنوان یک فضای میانی، منافع گروه‌های مختلف از دولت و سرمایه‌گذاران تا مردم بومی را به هم نزدیک می‌کند. این پروژه توانسته است مالکان زمین در بندرعباس (برگزارکنندگان رویدادهای سالانه هنر زمینی در هرمز)، سرمایه‌گذاران تهرانی و مردم محلی هرمز را در قالب یک همکاری مشترک گرد هم آورد.
در شرایط دشوار اقتصادی ناشی از تحریم‌ها، افزایش تولید ناخالص داخلی (GDP) می‌تواند محرک تغییرات اجتماعی باشد. این پروژه با چهار رویکرد اصلی به این هدف رسیده است:
پروژه «حضور در هرمز» بیش از آنکه مجموعه‌ای از ساختمان‌ها باشد، فرایندی برای جلب اعتماد و مشارکت مردم محلی است.
ساختار پروژه از تعداد زیادی گنبد کوچک تشکیل شده که با تکنیک سوپر‌ادوبی نادر خلیلی ساخته شده‌اند؛ روشی نوآورانه و ساده با استفاده از خاک فشرده و ماسه.
گنبدها در این منطقه ساختاری آشنا هستند. مقیاس کوچک آنها با توانایی‌های استادکاران محلی و حتی کارگران بی‌تجربه هماهنگ است. پروژه‌های کوچک‌تر پیشین، این نیروها را برای اجرای این پروژه آماده کرده‌اند و امروز آنها به استادکاران ماهر سوپر‌ادوبی تبدیل شده‌اند؛ گویی میراث نادر خلیلی در جزیره تکثیر شده است.
جزیره هرمز به خاطر ذرات رنگین خاک، ماسه، شن و سنگ به «توپوگرافی رنگین‌کمانی» شهرت دارد. طراحی پروژه نیز از این ویژگی الهام گرفته است.
در این طرح، گویی زمینی رنگین از دانه‌ها و ذرات طبیعی بافته شده و به شکل گنبدها جان گرفته است. کیسه‌های شنی که این فضاها را می‌سازند، با ماسه‌های لایروبی‌شده اسکله هرمز پر شده‌اند؛ گویی زمین متورم شده تا فضایی تازه برای زندگی و اقامت ایجاد کند.
منبع این پروژه: ZAV | Home
نظر کاربران
ثبت نظر